Geen onderwerp waarover in de loop der jaren zoveel onzin is verkocht als seks. Het wetenschappelijk onderzoek naar de menselijke beddendans, en alles wat daarbij komt kijken, gebeurde tot voor vijftig jaar vooral achter gesloten deuren. De Amerikaanse Mary Roach duikelde in de archieven, en bracht de meest bizarre en opzienbarende experimenten aan de oppervlakte.

Het wetenschappelijk onderzoek naar de menselijke seksualiteit had het lange tijd niet onder de markt. Toen wetenschappers in de negentiende eeuw met voorstellen op de proppen kwamen, werden ze al vaak door hun collega’s als perverten aanzien. Pas in de tweede helft van de twintigste eeuw werd het steeds vaker mogelijk om zonder schaamrood te praten over wat tot dan toe zedig binnenslaapkamers bleef.

Pas sinds de verwezenlijkingen van Alfred Kinsey werd het min of meer toegelaten om wetenschappelijk verantwoord te gluren in de slaapkamer. De Amerikaanse columniste en wetenschapsschrijfster Mary Roach schreef ‘Wip’ als eerbetoon aan alle wetenschappers en leken die het toch hebben aangedurfd, en zo het hoofd hebben geboden aan onwetendheid, bekrompenheid, schijnheiligheid en preutsheid.

Want behalve een historisch overzicht van de kennis van de menselijke paringsdans, is het boek ook een aaneenschakeling van anekdotes die je grappig zou kunnen noemen, waren ze niet zo aandoenlijk geweest in hun domheid.

Zo werden in het Ottomaanse rijk lange tijd experimenten uitgevoerd waarbij testikels van bavianen of chimpansees werden ingeplant in het scrotum van oudere mannen. Nog luguberder: in de Amerikaanse Saint Quentin-gevangenis werden testikels van terdoodveroordeelden weggehaald, en nadien ingeplant bij jongere gevangenen. De bedoeling was om zo de potentie van de ‘ontvangers’ te verhogen. In Saint Quentin leek dat behoorlijk te lukken, al kan het er ook mee te maken hebben dat de gevangenen de vrijlating beloofd was, in ruil voor medewerking aan het onderzoek. Daarbij moet wel gezegd worden dat de eerste chirurgische ingrepen tegen impotentie allemaal een klucht van groteske proporties waren.

Als er een rode lijn is doorheen het boek van Roach, dan is het wel dat de mens al sinds jaar en dag gefascineerd is geweest door seksualiteit, en altijd geprobeerd heeft om het in wetmatigheden te vangen. Geen gemakkelijke opdracht, omdat iedereen een ander verhaal te vertellen heeft. En een gemiddelde moeilijk te berekenen is.

Mary Roach, Wip, Maven, 342 p.

(Bron: Metro)