RegistrerenAanmelden

Whiskey proeven met Ken Loach in ‘The Angels’ Share’

Sinds ‘Hidden Agenda’ (1990) krijgen we min of meer jaarlijks een Ken Loach-film voorgeschoteld. Die van 2012 heet ‘The Angels’ share’ en het is een wat lichtere film geworden dan de vorige Loach, ‘Route Irish’, de dramatische thriller over het privatiseren van de oorlog in Irak. Een onvermoeibare Ken Loach (76, foto) sprak tijdens het voorbije festival van Cannes over zijn tragikomedie, die gaat over criminaliteit, werkloosheid, werkstraffen en whisky.

De titel verwijst naar de verdamping van een klein beetje alcohol tijdens het gisten van whisky in eiken vaten. Dat is het aandeel van de engelen, die over de kwaliteit van de drank waken. In het geval van Robbie, het hoofdpersonage van ‘The Angels’ share’, lijken de engelen niet enkel over de drank, maar ook over de jongen zelf te waken. Want dankzij zijn scherpe neus kan de jonge crimineel eindelijk ontsnappen aan een uitzichtloos leven.

Robbie is een jonge vader die een zware aanvaring met het gerecht heeft gehad en zich dus heel koest moet houden. Tijdens een werkstraf bezoeken hij en andere veroordeelden een whiskydistilleerderij. Daar ontdekt Robbie dat hij een zeer scherpe neus heeft voor het herkennen van whisky. Het verhaal van de nieuwste Ken Loach is zeker origineel, maar eigenlijk niet meer dan een minuscuul fait divers. Ook thematisch is ‘The Angels’ Share’ aan de bescheiden kant. ‘The Angels’ Share’ voelt op alle vlakken wat lichter aan en zal dan ook niet tot een ‘belangrijke’ Loach worden uitgeroepen. Maar het script van Paul Laverty is wel uitstekend en er kan soms flink gelachen worden. Gun Loach ook eens een rustpauze, zo af en toe.
Maar eerst een reeks antwooden, Ken?

Je zou kunnen stellen dat wat de whisky is voor Robbie, de torenvalk is voor Billy in ‘Kes’, uw doorbraakfilm uit 1969?

Ken Loach: «Het grote verschil is dat Billy, die in de jaren ’60 leeft, een job heeft en dat Robbie, in 2012, geen werk kan vinden. Nog maar eens het bewijs van hoe erg we erop achteruit zijn gegaan in veertig jaar tijd. Maar in beide films worden de talenten, de vaardigheden, de humor, de energie van die jonge mensen getoond. Plus hun vastberadenheid om iets aan hun toestand te doen. Er is dus zeker een link tussen de twee films.»

Is de whisky een metafoor?

«Ik zou niet zo ver willen gaan, want dan beland je al snel in de pretentie. Maar whisky vervult zeker meerdere functies in de film. Whisky proeven en kennen is een vak en de mensen in de business zijn heel trots op het maken van hun product. Het is belangrijk dat mensen zichzelf kunnen definiëren door hun werk. Maar whisky maakt ook deel uit van het aangename toeristisch beeld van Schotland. Dat staat in contrast met de situatie van al die Schotse jongelui, de rauwe realiteit dus. We hebben zeker plezier beleefd in het contrasteren van dat toeristische imago met de harde werkelijkheid.»

Er zit veel humor in de film. Welk doel had u voor ogen?

«We wilden een tragische situatie nemen, maar die zo presenteren dat de toeschouwers moeten glimlachen. Maar zonder de realiteit uit het oog te verliezen. De sociale toestand in Schotland en elders is schrijnend. Je kan dat onderwerp niet volledig behandelen in een twee uur durende film. Maar je kan je wel focussen op het leven van één jong mens. Dat is wat we hier gedaan hebben.»

Maar wilde u vanaf het begin een komedie maken?

«Een komedie maken is heel moeilijk. Maar je regisseert zo’n film niet als een komedie. Je mikt in de montage dus niet op de lachmomenten, je laat je acteurs ook niet overacteren en je maakt zeker geen gebruik van muziek om humormomenten te accentueren. Je probeert gewoon de waarheid over de personages en over dat specifieke verhaal te vertellen. En dan gebeuren er sowieso grappige dingen. Want zo is ons leven nu eenmaal. Eender welk menselijk verhaal bevat grappige momenten. Zelfs in de meest tragische situaties gebeuren er gekke dingen. Ons leven is geen mono-emotionele wereld. Onze levenservaring is deels tragedie en deels komedie. Je zou dit verhaal heel tragisch kunnen vertellen als je dat zou willen. Of je kan momenten zoeken die net heel grappig zijn. Ons criterium was echter nooit ‘kunnen we een lach of een traan brengen’, maar wel ‘is het waar wat we vertellen’.»

(Bron: Metro)

Tags: , , , , , .

Jouw mening Geef nu je mening

Er zijn nog geen reacties op “Whiskey proeven met Ken Loach in ‘The Angels’ Share’”.


Geef je mening

Je moet inloggen om een reactie te kunnen plaatsen.