Deze konden we uiteraard niet laten liggen. De 20 miljard muntjes die Samsung met een colonne vrachtwagens bij Apple afleverde. Absoluut een (doorzichtige) hoax, maar wel vlot opgepikt door snelle en goedgelovige media.

Samsung betaalt boete van 1 miljard met muntjes van 5 cent

Vanmorgen zijn 30 vrachtwagens gevuld met 5-cent muntjes aangekomen aan het hoofdkantoor van Apple in California. De security mensen aan de poorten dachten eerst dat het om een vergissing ging. Maar enkele minuten later kreeg Tim Cook (ceo van Apple) een telefoontje van de topman van Samsung die uitlegde dat Samsung de boete van 1 miljard dollar die het bedrijf in zijn geschil met Apple opgelegd kreeg zal betalen met kleingeld.

Lee Kun-Hee, topman van Samsung Electronics, zei tegenover de media dat zijn bedrijf zich niet geïntimideerd voelt door een groep “smeerlappen met stijl” en dat als er vuil gespeeld moet worden, Samsung ook weet hoe dat te doen…

“Jullie kunnen de muntjes gebruiken in de snackautomaten of ze smelten om er computers mee te maken. Dat is niet mijn probleem. Ik heb betaald en kom de uitspraak na. In totaal 20 miljard muntjes. De levering zal eind deze week hopelijk voltooid zijn”.

Vraagteken erbij?

Dit ‘bericht’ werd links en rechts voor waar op het internet gegooid, met dan meestal een fotootje met vrachtwagens erbij. Serieuzere media plaatsten er onmiddellijk een vraagteken bij.

Dat deed ondermeer de International Business Times. Grappig is dat Apple er op macworld.com zelf naar verwijst: “Report claims Samsung pays $1bn to Apple in five-cent coins…”.

De kwakkel is door de Spaanstalige Mexicaanse humorsite eldeforma.com de wereld ingestuurd. De Amerikaanse humorsite 9gag.com pikte het op en zo belandde het op minder bij de haren getrokken sites als paperblog.com. Vandaar naar de wijde en ook serieuze wereld is maar een kleine stap. Iedere internetreporter gaat er immers van uit dat de vorige journalist het verhaal wel zal gecheckt hebben.

Checken?

Feiten checken hoefde in feite niet. De Britse kwaliteitskrant The Guardian duidt in de kwakkel zo een reeks feitelijke onjuistheden aan:

• De boete in verband met het schenden van patenten is nog niet betaalbaar. Er is alleen een uitspraak van een jury en een indicatief bedrag. Een rechter moest er zich nog over uitspreken.
• Apple had de vrachtwagens, als het waar was, gewoon kunnen terugsturen. Volgens de Amerikaanse wetgeving staat het een ondernemnig vrij de wijze van betaling te kiezen.
• 1 miljard dollar in 5 centjes wegen 100.000 ton en zouden meer dan 2.700 grote vrachtwagens vergen.
• Volgens een schatting door de New York Times in 2006 waren er maar ongeveer 20 miljard 5 centmuntjes in omloop. Samsung zou ze dus allemaal moeten hebben om deze stunt uit te halen.

Meer broodjes aap –>

–> “Van borsten begluren leef je langer”
–> “Ze vroeg mijn radio, ik zei Fuck you”
–> “Tandarts liet zijn patiëntes sperma inslikken”
–> “Iedereen had stukjes walvisblubber op zich hangen”
–> “Brand christenen, brand”
–> “Jamie Lee Curtis is een hermafrodiet”
–> “Eenogig katje Cy zit nog in de diepvries”
–> “Hier 20 miljard muntjes. Levering eind deze week voltooid”
–> “Elke persoon eet 1 tot 5 spinnen per jaar”
–> “De ziel weegt 21 gram maar sommige zijn lui om te vertrekken”
–> “Missionaris-houding is in de ruimte een onmogelijk standje”

Een broodje aap –>

Een broodje aap of een broodjeaapverhaal is een verzonnen verhaal dat als waar gebeurd wordt voorgesteld en doorverteld. Ook pseudowetenschappelijke onzin die voor waar wordt aangenomen valt onder deze term. Vaak ligt er wel enige waarheid aan de basis, maar is het verhaal zodanig opgeleukt en verdraaid dat er van de eerste feiten niets meer klopt. Echte bronnen ontbreken, de media pikken het massaal van elkaar.

Soms wordt ook de term ‘stadslegende’ gebruikt. In het Engels spreken ze van een ‘urban legend’, de Fransen hebben het over een ‘canular’, in het Duits heet het ‘Stadtlegende’.

De term ‘broodje aap’ werd in het Nederlandse taalgebied geïntroduceerd nadat de schrijfster Ethel Portnoy in 1978 een aantal van dergelijke verhalen had gebundeld in een boekje ‘Broodje Aap’. De titel is ontleend aan het verhaal dat in een bepaald restaurant broodjes met apenvlees te koop zouden zijn.