IVD: Dankjewel vrijwilligers!

IVD? Dat is de afkorting van ‘International Volunteering Day’, ofwel de Internationale dag van de Vrijwilliger. Elk jaar op 5 december staat de wereld heel even stil bij de miljoenen vrijwilligers die zich overal ter wereld nuttig maken.

Als seniorenvereniging willen wij onze dank aan al onze duizenden vrijwilligers in het werkveld betuigen op deze Internationale Dag Vrijwilligerswerk. Daarom sluiten we ons aan bij het dankwoord van Eva Hambach, van het Vlaams Steunpunt Vrijwilligerswerk.


Voel jij dat ook? Dat pessimisme in het dagelijks nieuws? Het is weinig opbeurend. Problemen, conflicten, spanningen en zwart-wit stellingen vliegen ons om de oren tot we er bijna horendol van worden. Het lijkt een nationale sport te zijn om elkaar uit te kafferen als zogenaamd anonieme commentator op sociale media en om de (zwarte) gal uit te spugen via allerlei fora. Polarisering alom.

Klovendichters en bruggenbouwers
Het is zo vreemd en ook zo on-vrijwilligs, denk ik dan. Verheugd zie ik dat de tellers in Vlaanderen op 753.243 mensen die vrijwilligen staan. Soms, onregelmatig, wekelijks of elke dag. Hoewel er zoveel mensen vrijwilligen, horen en zien we ze amper. Omdat jullie vrijwilligers natuurlijk als naarstige bijtjes actief bezig zijn, geen tijd te verspillen hebben. Vrijwilligers bouwen bruggen en zorgen voor verbondenheid, in de literatuur noemen de academici dat ‘bridging and bonding’.

Ik vertaal dat naar onze eigen mooie taal: ‘krachtig in het dichten van kloven’. Kloven tussen mensen, tussen seksen, tussen leeftijden, tussen een diverse groep mensen met verschillende achtergronden wat betreft culturele gewoontes, religieuze of niet religieuze overtuigingen, met bleke, getaande of gekleurde huid, dikken en dunnen, langen en korten, mensen zonder en mensen met een beperking.

Vrijwilligers blijken altijd weer met anderen te kunnen praten, niet omdat ze zo nodig een rijkere woordenschat hebben dan niet-vrijwilligers (of misschien juist wel?), maar vooral omdat ze vaak vertrekken van de intuïtie om ‘goed’ te doen, ‘warmte uit te stralen’ en zich open te stellen waar anderen hun deur of erger, hun ratio en hun hart sluiten. Ja, geef het maar toe, beste vrijwilliger, jij verstaat de kunst je uit te drukken, ook al spreekt niet iedereen dezelfde taal. Jij hebt al meer dan eens bewezen dat het ‘aanvoelen’ van anderen – mensen, dieren, de leefwereld rondom je – een sterkte is die je in je hebt zonder het te beseffen.

Die kracht om problemen te overbruggen, kan zelfs de meest gesofisticeerde meetlat niet in de juiste waarde uitdrukken. We hebben vandaag meer dan anders die kracht van de vrijwilliger nodig. We staan voor enorme uitdagingen: vluchtelingen, taallessen, het klimaat, de armoede, desinformatie, ongelijkheid en het streven naar een betere toekomst voor iedereen.

Daarvoor moeten zoveel kloven gedicht worden, en ik stel vast dat daar zoveel vrijwilligers mee in de weer zijn: ervoor zorgen dat diegenen die het wat moeilijker hebben kansen krijgen, ervoor zorgen dat diegenen die zich achtergesteld voelen of uitgesloten worden, toch een waardige plek vinden in deze samenleving, dat bepaalde minder geslaagde beslissingen uit andere domeinen van het maatschappelijk leven recht getrokken worden, door olie besmeurde vogels gered worden, er gestreden wordt voor minder uitstoot, molenwieken hersteld, en ga zo maar door.

Innovators en transformators
En laat de niet-vrijwilligers het met verwondering gadeslaan. Jij vrijwilliger gaat voor een betere wereld, ook al klinkt dat wat melig. Nee, jij bent geen stomme naïeveling, noch een domme gans die maar wat rond zit te waggelen. Kwatongen stellen wel eens dat vrijwilligers gewoon meedraaien met ‘het systeem’ zonder het in vraag te stellen. Alsof wij vrijwilligers kritiekloze ‘ja-knikkers’ zijn.

Laat je dat niet wijsmaken. Vrijwilligers zijn de innovators én transformators van de samenleving. Vrijwilligers geven de pijnplekken en knelpunten aan met de vaste wil om hun dichte of verdere gemeenschap een humaner gelaat te geven. Dankzij jouw actie, vrijwilliger, treedt er menselijkheid binnen in relaties, communicaties, besluiten van (lokale) overheden en bedrijven, organisaties en clubs.

Misschien gebeurt dat niet schokkend, noch revolutionair. Dat is ook voor niks nodig. ‘Blaffende honden bijten niet’, stelt het gezegde. Wie te vaak roept en tiert heeft wellicht weinig tijd om te vrijwilligen. Wie zo’n hoge aaibaarheidsfactor heeft als de vrijwilliger, doet gewoon en rustig zijn ding. Daarin schuilt net de kracht van vrijwilligerswerk en van jou, vrijwilliger.

We zullen doorgaan …
Wie beweert dat jouw acties en initiatieven geen verschil maken, doet de waarheid geweld aan. Dankjewel omdat je blijft doorgaan met dat ferm doortastend vermogen. De wereld heeft je meer dan ooit nodig.

Eva Hambach
December 2015
Vlaams Steunpunt Vrijwilligerswerk

Meer info: internationaledagvrijwilligerswerk.be

                                                                                              Sitemap - Vief vzw 2017 - info  vief.be | Site door Faromedia | Privacy